maart 2012
De jobhop van Loes Meijlink
“…Focus op de mens…”
Wil je jezelf even voorstellen?
Ik ben Loes Meijlink, 39 jaar en getrouwd met Walter (zelf ook ondernemer). We hebben twee lieve zoons (Bob & Ben), en wonen in de buurt van Utrecht, in Bilthoven. Naast mijn werk heb ik een passie voor muziek. Zowel maken als luisteren. Ook dansen hoort daarbij, net als leuke en ontspannende activiteiten als afspreken met vrienden, uit eten en natuurlijk reizen. Wat dat laatste betreft: Een lange reis door Afrika maken is een van mijn waargemaakte dromen. Dat geldt ook voor trouwen en kinderen krijgen. En nu dus mijn eigen bedrijf gestart!
Wat deed je hiervoor?
Hiervoor heb ik gewerkt bij een aantal grotere organisaties: Towers Perrin, Philips, Rabobank. Wat ik daar leuk aan vond (en wat voor mij cruciaal was en is!) is bezig zijn met de link tussen ‘mens’ en ‘bedrijf’. Meer moeite had ik met het detailniveau binnen processen en IT implementatietrajecten.
En nu dus zelfstandig…
Inderdaad. In september heb ik ontslag genomen bij Rabobank Nederland om mijn eigen bedrijf TheSparkCompany te beginnen. TheSparkCompany adviseert en begeleidt bedrijven die doelgericht aan de slag willen met het vasthouden of verhogen van de vitaliteit en duurzame inzetbaarheid van medewerkers en managers in organisaties. Dit kan variëren van een eerste kennismaking met het thema tot een structurele inbedding van vitaliteitsmanagement in de organisatie. Als organisaties vitaal en bevlogen personeel hebben neemt de productiviteit met zo’n twintig procent toe. Ik heb veel ervaring in HR en met projectmanagement, dat kan ik nu bij TheSparkCompany geweldig combineren.
Waarom heb je gejobhopt?
Ik heb zelf ervaren dat als je niet doet waar je hart ligt en wat je leuk vindt je dat heel veel energie kost en te weinig voldoening geeft. En het tegenovergestelde: als je werk doet dat écht bij je past word je bevlogen, voel je je gelukkiger en ben je ook nog eens veel productiever. Het voelt als de wind in de rug hebben en werk voelt opeens niet meer als werk! Tegenwoordig heb ik geen enkele moeite meer om maandagochtend aan de slag te gaan. Sterker nog: ik heb dagelijks veel zin om te werken en de tijd vliegt voorbij. Ik kan iedereen aanraden uit te zoeken waar hij/zij energie van krijgt en wat echt bij je past… en vervolgens daarvoor durven kiezen.
Wat wil je bereiken als zelfstandig adviseur?
Organisaties ondersteunen bij het structureel aan de slag gaan met vitaliteit en duurzame inzetbaarheid van managers en medewerkers. Dit is een relatief onbekend aandachtsgebied dat bedrijfsmatig enorm veel oplevert: zowel in opbrengsten als in kosten besparingen. En het is – net zo belangrijk – ook nog eens heel prettig voor mensen die in organisaties werken. In 2012 wil ik minimaal drie organisaties concreet op weg hebben geholpen om te zorgen dat hun medewerkers structureel met meer energie en plezier aan de slag zijn en zo meer bijdragen aan het bedrijfsresultaat.
Komen er nog elementen van de studie bedrijfskunde in je huidige werk naar voren?
Waar ik het meest aan heb gehad en nog bijna dagelijks ervaar is de manier van denken en kijken die je ontwikkelt door de studie bedrijfskunde. De holistische blik, conceptueel en analytisch vermogen en de kracht om verschillende functionele gebieden en factoren met elkaar te verbinden. Op deze manier ben je voor velen in een organisatie een goede gesprekpartner en ben je in staat de vraagstukken van klanten relatief snel te doorgronden.
Wat is je leukste herinnering aan je studie cq Groningen?
Dat zijn voor mij toch wel de goede vrienden die ik heb leren kennen tijdens de studie en nog steeds regelmatig zie. Daarnaast bewaar ik goede herinneringen aan het sporten bij de ACLO; van BOMmen, schermen, rock & roll dans tot en met fitness en vechtsport. En niet te vergeten het Groningse uitgaansleven. Tot slot, en wat ik ook de huidige studenten van harte wil aanbevelen: mijn bestuurstaken. Voor mij was dat bij de adviesorganisatie UniConsult (nu Unipartners): consultancy in het klein maar wel met grote toegevoegde waarde voor het MKB rond Groningen en de ontwikkeling van studenten!
En, ben je nu geworden wat je vroeger altijd wilde worden?
Nee, bepaald niet. Ik wilde vroeger luchtverkeersleider worden, maar dat was denk ik toch niets voor mij geweest. Teveel focus op de techniek en procesmatige afhandeling en te weinig focus op de mens. En juist dat laatste is waar ik mijn energie uit haal!
-------------------------------------------------------------------------------------
april 2011
De jobhop van Jolanda Denis 
“…Leven en Leiderschap…”
Stel jezelf even voor?
Mijn naam is Jolanda Denis, 46 jaar en getrouwd met Peter. Samen met hem en onze Dalmatiër Mo woon ik aan de Bergse Voorplas in Rotterdam. Mijn vrije tijd besteed ik graag aan aardse en huiselijke activiteiten zoals koken, eten en drinken. Tegelijkertijd kan ik enorm van de wereld (ook de onder-waterwereld tijdens duiken) en van reizen genieten: andere culturen ontdekken, nieuwe mensen ontmoeten en dieren meemaken in hun natuurlijke habitat. Dat reizen en nieuwe werelden ontdekken zit er al van jongs af aan in: heel vroeger wilde ik dierenarts worden in Afrika (ik ben tenslotte van de Daktari generatie). Maar dat is niet weggelegd voor iemand die niet tegen bloed kan… En ooit willen we nog eens een keer met onze Toyota Landcruiser van Noord- naar Zuid Afrika reizen. Mijn verlangen was en is wel nog steeds om heel dicht bij de natuur te zijn en te blijven. Vooral bij mijn eigen natuur.
Waar werkte je voor je jobhop?
Tot voor (zeer) kort was ik Algemeen Directeur van de Dienst Regelingen, onderdeel van het Ministerie van Economische Zaken, Landbouw en Innovatie. Deze organisatie was 2 jaar voor mijn komst ontstaan uit een fusie van 4 organisaties. Het leukste van mijn klus daar was het vormgeven en aansturen van een groot, integraal ontwikkelingstraject ‘DRiVe’ waarin zowel het ontwikkelen van de organisatie, het herinrichten van de processen en daarmee samenhangende automatisering als ook de daarbij horende veranderingen op het gebied van HRM, cultuur en vooral ook het bouwen aan nieuw Leiderschap belangrijk waren. Ik trof een organisatie aan waarin de 4 oude bloedgroepen nog duidelijk zichtbaar waren en het ontwikkeltraject heeft ervoor gezorgd dat het één gezamenlijke en duurzame organisatie is geworden die klaar is voor de toekomst en haar volgende ontwikkelstap. Dat vergde een hoop nieuw (persoonlijk) leiderschap van ons allemaal: zowel van de medewerkers als ook van de leidinggevenden. En durven loslaten!
En toen?
Ben ik mijn hart gevolgd! Voor mij zijn Leven en Leiderschap altijd thema’s geweest die zowel persoonlijk als professioneel heel belangrijk zijn. Sinds kort ben ik partner, trainer en coach bij Dirk Oellibrandt Life Projects (www.lifeprojects.be), een kleine organisatie die als doel heeft mensen (en dus ook leiders!) bij hun kern en hun kracht te brengen om zo hun volledige potentieel te benutten, in hun leven én in hun werk. Ik heb zelf een aantal trainingen en Leiderschapsreizen bij hun gevolgd en ja, toen kwam de vraag of ik me niet bij hen wilde aansluiten, met name ook om met mijn ervaringen van leven en leiderschap de organisatie mee te helpen uitbouwen en groeien. En die verleiding kon ik niet weerstaan!
Hoe voelt de overstap tot nu toe?
Geweldig! Ik heb het gevoel dat ik na bijna 25 jaar werkervaring in zowel bedrijfsleven, overheid als gezondheidszorg nu ben thuisgekomen bij Life Projects. Na zoveel jaar leiding geven in de meest uiteenlopende organisaties (oa Unilever, het Gevangeniswezen, de Immigratie- en Naturalisatiedienst, Ministerie van EL&I en een Praktijk voor Tandheelkunde en Implantologie) ga ik nu mijn ervaring gebruiken om mensen en met name Leiders te leiden, op te leiden, begeleiden etc. En zo te werken aan het Nieuwe Leiderschap dat hoort bij het Nieuwe Werken!
Wat maakt jou bijzonder in wat je nu doet?
Ik voeg bijna 25 jaar ervaring in het leiden en ontwikkelen van organisaties, medewerkers en leidinggevenden toe. Mijn studie bedrijfskunde (samen met de hogere hotelschool, mijn eerste studie) zijn een goede basis gebleken waarop ik mijn werkervaring heb kunnen bouwen. Die 25 jaar werkervaring maakt voor mij wel het verschil: ik heb datgene wat wij in de trainingen aanreiken en laten ervaren ook zelf doorleefd en meegemaakt. Ik weet wat het betekent om een leider te zijn van een organisatie in ontwikkeling. Ik heb dat op uiteenlopende plekken en in verschillende omgevingen gevoeld en weet wat het betekent, ook voor jezelf als leider. En dat maakt dat het voor mij echt werkt: er is tenslotte geen vervanging voor ervaring!
En eerlijk gezegd zeg en doe ik in wezen niet zoveel andere dingen op het gebied van leiderschap en de ontwikkeling van organisaties en mensen dan 25 jaar geleden. Alleen wel steeds vanuit een andere rol. Mijn focus heeft er altijd op gelegen om de potentie van iedereen die in een organisatie werkt volledig tot zijn recht te laten komen. En om van leidinggevenden Leiders te maken. Want die maken het verschil!
Welke rol speelt ‘Groningen’ nog in je huidige werkzaamheden?
Als studentenstad vond ik Groningen altijd heerlijk nuchter, compact én gezellig. Maar ook mijn studie Bedrijfskunde heeft zijn invloed gehad: de vernieuwende ideeën en aanpak van toen, onder andere op het gebied van organisatie ontwikkeling, Transformatie Management, en zeker ook op het gebied van man/vrouw verhoudingen en leiderschap zijn de basis geweest voor mijn verdere persoonlijke en professionele ontwikkeling.
Ik denk nog steeds met veel plezier terug aan een keuzevak dat ik tijdens mijn studie heb gevolgd, genaamd “He/She is a manager”. Over mannelijk en vrouwelijk leiderschap. Dat was toen vernieuwend en het is nu nog steeds een actueel onderwerp in het nieuwe Leiderschap…
Tot slot: wat wil je anderen graag meegeven?
Doe in je werk vooral wat je leuk vindt en waar je plezier aan beleeft, daar ben je hoogstwaarschijnlijk goed in!
-------------------------------------------------------------------------------------
maart 2011
De Jobhop van Philip Stiemer
“…nooit meer hoppen…”
Stel jezelf even voor?
Mijn naam is Philip Stiemer, 38 jaar, single (te druk..) en 14 jaar woonachtig in Amsterdam. Sinds bijna 3 jaar ben ik de gelukkige eigenaar van een bureau dat specifiek Franssprekend personeel werft en plaatst in het bedrijfsleven. We doen dit met name in Nederland, hoewel we soms ook Nederlandstalig personeel in een Franstalig land plaatsen. De naam van ons bureau is France Communication – misschien dat we dit ooit nog eens gaan veranderen.
Dus jij hebt vooral Franstaligen in dienst?
Nou, naast Frans dienen de kandidaten minstens 1 andere taal te spreken, hetzij Nederlands hetzij Engels. Om zich op z’n minst hier te kunnen redden, is dit noodzakelijk. Ingeschreven kandidaten zijn voor de helft Nederlands en voor de helft van buitenlandse origine (Frans, Zwitsers, Belgisch, Canadees, ..).
Eigen ondernemer, betekent dat 24 uur per dag werken?
Het grappige is dat ik sinds ik voor mezelf werk een goede scheiding kan aanbrengen tussen wat privé is en wat zakelijk. Thuis is thuis en dat betekent: rust. Nou ja, meestal dan. Nadenken over de zaak doe je eigenlijk altijd en overal.
Vaak heeft dat ook betrekking op wat de volgende stap zou moeten zijn. Mijn toekomstbeeld is een goed-lopende zaak met enkele medewerkers (we zijn nu met z’n twee-en). Ook zou ik graag, op het vlak van Franssprekend personeel, meer “in de breedte” actief willen zijn. Geografisch, dus meer over de grens kijken, maar ook qua activiteiten zoals het aanbieden van trainingen of meer talen kunnen leveren. Met Duitssprekende medewerkers hebben we al een paar keer ervaring opgedaan, maar ook Italiaans en Spaans staan hoog op mijn lijst.
Vanwaar de stap naar het ondernemerschap?
Ik werkte enkele jaren bij een IT-bedrijfje als recruiter: véél geleerd van mijn ondernemende baas. Daar heb ik echter ook de keerzijde gezien: in 2003 ging die zaak failliet. Daarna heb ik enkele jaren gedetacheerd gewerkt in de financiële dienstverlening, bij Nuon (interessant), bij Achmea (erg leuk) en bij Shell (boeiend). Ik stond zelf bij het bureau France Communication ingeschreven en hoorde bij toeval dat mijn voorgangster de zaak wilde verkopen... Met een bevriende accountant hebben we toen de boel doorgespit en een financieel en strategisch bouwwerk opgezet. Het tekenen van de Intentieverklaring was een spannend moment, ik heb er één nacht letterlijk niet van geslapen. Maar we zijn nu bijna drie jaar verder en ik heb nog geen dag spijt.
Hoe zie jij jezelf als ondernemer?
Zelfstandig zijn is iets dat bij uitstek bij me past: de vrijheid van werken, in je eigen tijd, op je eigen manier. Wist ik niet van tevoren. En niet te vergeten: keihard je eigen geld verdienen. Ik denk dat ik als ondernemer realistisch en enigszins voorzichtig ben. Toen we begonnen, kwam niet lang daarna de crisis. En ik denk altijd dat ik tijd tekort kom voor alles wat ik nog moet doen. Toch gaan de zaken voorspoedig... Dat is dus voor mij een belangrijke persoonlijke les van ondernemerschap.
Welke waarde heeft je bedrijfskunde studie in je huidige werk?
Terugkijkend denk ik dat je eigenlijk eerst wat werkervaring zou moeten opdoen en daarna bedrijfskunde zou moeten gaan studeren! Ongetwijfeld heb ik tijdens de studie bagage meegekregen die ik nu in praktijk breng, maar ik vind het ontzettend moeilijk om in die massa van vakken en nuttige & onnuttige meegedeelde kennis van toen, de zaken te ‘pin-pointen’ waar ik nu gebruik van maak.
Wat is je leukste herinnering aan de studie cq aan Groningen?
Het management-game is mij goed bevallen. Toen niet met voorspellende waarde maar achteraf bekeken misschien wel.
Wat wil je verder nog kwijt?
Aan mensen die voor zichzelf willen beginnen en een redelijk solide basis hebben of weten te regelen (ik had gelukkig een ‘Tante Agaath’): doen! Begin voorzichtig aan, zorg dat je administratief alles op orde hebt & houdt en vooral: vraag hulp als iets niet lukt. Ik heb nog geen moment spijt gehad van mijn jobhop. Ik hoop eigenlijk nooit meer te hoppen, alleen nog maar in mijn huidige activiteiten!
-------------------------------------------------------------------------------------
januari 2011
De werkplek van... Emilie Huber
Emilie Huber
41 jaar
Gehuwd, 3 zoons (samen met partner 6 zoons)
Woonachtig in Zeist
Hobby: lekker koken en eten, reizen, lekker aanklooien met het gezin
Jobhop
Na ruim 7 jaar verschillende marketing- en salesfuncties bij Unilever ben ik in 2001 met een oud collega marketingadviesbureau genaamd Branddoctors begonnen. Dat heb ik ruim 9 jaar met heel veel plezier gedaan. Branddoctors is een leuk, inspirerend bedrijf waar ik trots op ben. Er werken ruim 30 mensen, is inmiddels het 2e marketingadviesbureau in de markt en heeft tal van tevreden klanten en succesvolle cases. En toch begon het ondernemersbloed weer te kriebelen. Ik wilde graag weer overnieuw beginnen, met niks. Weer iets van de grond af opbouwen. Hoewel het adviseursvak echt wat voor mij is (ik ben nieuwsgierig en vind overal wat van..) en Branddoctors een snoepwinkel is voor marketeers (veel afwisselende leuke opdrachtgevers, steeds weer een andere marketing uitdaging) wilde ik ook graag weer zelf met de voeten in de klei staan in plaats van anderen adviseren over marketing en strategie. Daarom ben ik in juli van dit jaar gestopt bij Branddoctors.
Al jaren had ik het gevoel dat in de Nederlandse schoenenmarkt een gat zit: gekleurde schoenen. Ik kocht veel schoenen in het buitenland omdat de Nederlandse schoenenwinkels zo saai zijn: bruin-zwart-blauw-zwart-bruin-zwart. Zo zien die winkels eruit.
Dus ben ik met een eigen schoenenlabel begonnen: het heet Colori (kleur in het Italiaans). We betrekken onze schoenen en laarzen van kleinschalige ambachtelijke fabriekjes uit Spanje en Italië. We verkopen elk seizoen schoenen en laarzen met bijpassende accessoires in minstens 10 kleuren. Natuurlijk hebben we ook zwart, maar ook knalblauw, rood, roze, paars….
Om de distributie in de beginfase in eigen hand te houden hebben we een winkel geopend in Zeist en Rotterdam en een webshop (www.colorishoes.nl). We zijn druk bezig met nieuwe locaties voor opening volgend jaar (Breda, Den Haag, Haarlem, Laren).
Met Colori hebben we een missie: we willen vrouwen inspireren om hun basisoutfit gemakkelijk te combineren maar ook opfleuren met mooie gekleurde schoenen en laarzen en bijpassende accessoires. Vooral voor druk bezette dames die er graag verzorgd uitzien is dit een uitkomst.
Mijn persoonlijke leerdoel is dat ik de wondere wereld van het web beter wil begrijpen: social media integreren in onze webshop, mobiele toepassingen ontwikkelen, etc. Voor mij helemaal nieuw en spannend om te doen.
Het is hard werken. Op leuk intellectueel niveau: het vormgeven van een nieuw merk en schoenencollecties maar ook op operationeel niveau: slepen met dozen, installeren van kassa-systemen, etc. Maar ik vind het erg leuk en, heel belangrijk: ik leer elke dag weer wat nieuws, heerlijk.
Wat is bedrijfskunde voor jou?
Bedrijfskunde was voor mij een degelijke maar algemene start van mijn werkzame leven. Ik heb een heel leuke studententijd gehad en de studie was prima. Maar het marketing vak leren heb ik vooral in de praktijk gedaan. In de rol van werkgever bij Branddoctors moet ik zeggen dat ik nogal gek was op afgestudeerden met een bul IO op zak (Industrieel ontwerpen, Delft) In die studie leer je echt vanuit de klant/gebruiker te denken. En dat is misschien de meest cruciale eigenschap die een marketeer moet hebben.
Ik wilde vroeger al ondernemer worden, heb ook tijdens mijn studie een klein bedrijfje gehad. Heb er toch voor gekozen om te starten bij een groot bedrijf. Ik heb bij Unilever veel ervaring opgedaan en met geweldige mensen samen mogen werken.
Het belangrijkste dat het leven mij geleerd heeft is dat je heel veel kan realiseren mits je een duidelijk doel voor ogen hebt, genoeg energie en een beetje lef om dat doel te realiseren. Dat het leven soms niet maakbaar is, weet ik ook uit ervaring. Maar op genoeg punten wel. En de reis naar wat je wilt bereiken is altijd een feest.
